تصورات ذهنی که شارژش تمام شده

معجون ...لواشک..تمبر هندی ...و چند آلوچه ی جنگلی...
نویسنده : صمیه - ساعت ۳:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۳۱
 

 

طرز تهیه :

یک عدد قابلمه ی قرمز رنگ تفلون...متعلق به دوره ی هخامنشی ها...

١)یک بسته تمبر هندی...

٢)۵٠٠ گرم لواشک انار...

٣)آلوچه ی جنگلی...

ابتدا لواشک ها را با قیچی به قطعات کوچک مثلا دو تا بند انگشت تکه تکه کنید..

٣ چهارم از بسته ی تمبر هندی خود را با هسته بندازید روی لواشک ها...

آلوچه ی جنگلی تون رو هم بریزید روش..

با یک لیوان آب...و یک قاشق سوپ خوری شکر...بگذارید روی گاز با شعله ی کم...

اولین قل را که زد مواد را خوب با هم مخلوط کنید تا به یک ماده ی نسبتا یک دست برسید..

همه چیز اماده است برای ویار تابستانی شما بانوان گرامی...

البته مواد را حتما به مدت یک ساعت توی یخچال قسمت بالا بگذارید تا

حسابی خنک شود...

.....

ای وای....

این امتحانا...

چهار شنبه کودکان استثنایی....

دو فصل از چهاده فصلشو خوندم...

حال ندارم...

میخوام رازی در میان نیست پیتر بروک و بخونم...

عین این بچه راهنمایی ها شدم که رمان میذارن لای کتاب درسی شون...

دلم واسه ی همه ی آدمای زمین تنگ شده..

و بالطبع تو که جای خودت و داری...

باز هم تاکید می کنم تو صرفا کس خاصی نیست...

این تو می تواند شما باشد..

بله خود خود شما...

چه فرقی میکنه این تو چه کسی باشد..

مسلما کسی که توست خودش بهتر از همه میفهد مخاطب خودش است...

هر چند فعلا مخاطب خاصی هم نداریم...

کلا زندگی بی عشق و بی مزه ای می گذرد بر ما این روزها ...

پس من اگر جای شما باشم در معجونم نصف قاشق نمک هم میریزم...

البته زیاد نریزید چون تمبر هندی خودش شور هست...

کلا من عاشق نمک هستم...تا آنجاییکه مادر محترمه تمام نمکدان های

خانه را از دست من قایم کرده...

اما من همین بغل کنار کیبردم یه نمکدون در قرمز کوچولو دارم...

برای روز مبادا...

کلا ولی نمک نخورید..

تا فشار خون نگیرید...

تا مثل من در سن ٣٢ سالگی بر اثر سکته ی قلبی جان نسپارید...

آخ...