تصورات ذهنی که شارژش تمام شده

جایی حوالی ملال آباد بی دردی...
نویسنده : صمیه - ساعت ۱٢:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٢/٤
 

 

سخن کز حال خود گویم ز حرفم بوی درد آید    

                                                         بلی حال دگر دارد سخن کز روی درد آید

چنان خو کرده با دردش دل اندوهگین من   

                                                       که روزی صد ره از راحت گریزد سوی درد آید

نجات از درد جستن عین بی دردیست می دانم

                                                      کزو  هر  ساعتی  درد  دگر  بر  روی  درد  آید

ره  غمخانه ی  من  پرسد  از  اهل نیاز  اول

                                                      ز ملک عافیت هرکس به جستجوی درد آید

مبادا غیر زانوی وصالش عاقبت بالین

                                                     سری کز هجر یاری بر سر زانوی درد آید

به قدر سوز بخشد سوز بی دردان دوران را

                                                      به دل هر ناوکی کز قوت بازوی درد آید

 

                            چنان افسرده است ای دل ملال آباد بی دردی

                            که روزی محتشم صد ره به سیر کوی درد آید 

                                                                        (مثل همیشه محتشم )

....

نشسته ام رو به روی مانیتور انگشتانم را روی شقیقه هایم فشار می دهم بلکه دو قطره اشک از چشمانم سر بخورد...نمیآید که نمیآید و بد دردی است گیر کردن اشک توی چشم...

حاصلش می شود آب سیاه و در موارد شدیدتر تراخم...

مینشینم روی زمین شماره میگیرم شماره ی یک میرود توی جایش بیرون نمی‌آید همینطور یک گرفته می شود و بوی اشغالی میآید و زنی که با لحن بد اخلاقی میگوید تلفن مشترک مورد نظر شما در شبکه موجود نمی باشد لطفا بعدا شماره گیری نمایید...

من باید تلفن اطاقم را عوض کنم...اما دلم نمیآید...من عاشق چیزهای قدمی هستم...

من با این تلفن با خیلی از آدم ها حرف زدم و صدای ادم های نازنینی از این گوشی به گوش من رسیده...

خر خر کردنش هم که عالی است و کلا من با تلفنی که خر خر نکند عمرا حرف بزنم...

گوشی را میگذارم سر جاش و نگاهم میافتد به کلاغی که زهرا برایم گرفته بود از مشهد و این کلاغ روی پایه ی چوبی است که کنده شده و من خمیر بازی سفیدی را گذاشتم سر چوب و کلاغ را به زور گذاشته ام سرش و کلاغ قطره اشک روی نوکش گیر کرده...

دلم میلرزد یه نفس عمیق میکشم بعد همه ی هواهارو تو سینه ام حبس میکنم...

چشمام از نرسیدن اکسیژن کمی تر میشه..فقط کمی...

باز گریه ام نمی یاد...مثل عطسه ای که گیر میکند ...دقیقا همون...

کمی روی میزم را جمع میکنم...تازه دارم صفحه ی مانیتور را می بینم...

که روش جای انگشتام معلومه...عادت دارم انگشت میذارم روی مانیتور..

آهنگ غمگین میذارم گریه ام نمیگیره...شاد میذارم رقصم میگیره...می تمرگم سر جام و به این فکر میکنم چرا مدت هاست من وقتی آهنگی گوش میدم هیچ تصویری...خاطره ای رویایی در ذهنم تشکل نمیشه...

حافظه ی تصویری ام خراب شده...یا کسی باز دستش به کنترلم خورده و همه چیز را به هم ریخته ...

قدیم تر ها وقتی اهنگ گوش میدادم ..آرزوها و امال ها و رویاهایم را به صورت تصویر میدیدم...

اما الان وقتی اهنگی گوش میدم حواسم شش دانگ پیش اهنگ و خواننده است آنقدر که میتوانم تا حلق و حنجره ی خواننده را با وضوح بسیار بالا تماشا کنم...

و جالب اینکه وقتی اهنگ قطع میشود افکار هجوم می اورند توی مغز درب و داغانی که حالا از همیشه حالش بد تر است و دارد به زور لبخند میزند و دستی هم تکان میدهد که من عالیم چیزیم نیست..شما بهتون خوش بگذره انگاری به منم...

بعد من میدونم که بعد از این همه فیلم بازی کردن ها، ذهنم اخر سر قاطی میکنه..و هر چی رو که در این مدت به ناخودآگاهش فرستاده به وسیله ی خوابی ، اتفاقی بیدار می کنه و یورش میاره به این جسم خاکی نحیف و سرد...

دلم برای تمرین ها تنگ شده...هنوز به حمید زنگ نزدم...میدانم اگر زنگ بزنم تمام تلاشش را برای برگشتنم خواهد کرد...من اگر بهترین نبوده باشم بدترین هم نبوده ام...تازه داشت در من اتفاقاتی شگرف به وقوع می پیوست که خودم حسش می کردم...فردا صبح زنگ میزنم وهمه چیز را میگویم...

من هیچ وقت دختر خوبی نبوده ام...من همیشه گند میزنم به همه چیز...

من همیشه...

نه گاهی اوقات...

که اکثر مواقع دلم برایت می تنگد...

و کیست که باور کند...

حتی خودت...!

_____________________

مرد سرش را گذاشته بود روی دستانش که روی میز بود و آرام و بی صدا میگریست...

شانه هایش میلرزید و گه گاه دستانش بود که به دماغش نزدیک میشد و صدای

فینی خفیف...

حسودی ام شد...

چطور مرد به راحتی آب خوردن می گریست...

و من آنقدر سردم بود که حدس زدم باید گوله های اشکم یخ زده باشد...

جایی میان مغز و دلم...!

_______________________

خوردن ساندویچ زبان را به همه ی شما دوستان همراه توصیه میکنم...

با سس قرمز ....

_____________________

دوباره خودم خودشو خوب میکنه..

مطمئنم....یه نفخ ساده است....

مثل همیشه...عرق نعنا به دادم میرسه...

قبل از ترکیدن...

_______________________خیلی خستم_____________خیلی ت_________

و سرد______کبود_______لب______________انگشتانم_________

مغزم________دلم را نگو_____________