تصورات ذهنی که شارژش تمام شده

اردیبهشت...
نویسنده : صمیه - ساعت ۱٢:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٢/٧
 

 

اردیبهشت و خرداد دو تا ماهی هستن که فقط باید توش خوابید...

من همش این چند روزه خوابم...

و هر شب هم خواب می بینم...

اونم از نوع رنگی ..

سه بعدی..

با صدای دالبی دیجیتال...

و کلی امکانات جانبی که خوابامو به یه صحنه ی واقعی تبدیل میکنه...

اصولا خواب دیدن زیاد خوب نیست چون با حرکت سریع چشم همراهه...

انگار اصاا نخوابیدید ..ضربان قلب بسته به شرایط خواب

بالا و پایین میره و اگه شما مثلا خواب ببینید دارید میدویید واقعا ضربان قلبتون

افزایش پیدا میکنه...

کلا خواب عالمی داره که من خیلی وقتا وسوسه میشم که هیچ وقت

هیچ وقت بیدار نشم..

البته این در مورد خواب های خوب ایضا رویا صادقه و گرنه کی دوست داره

یه کابوس وحشتناک ادامه پیدا کنه...

___________________

سرما خوردیم ...خوب نمی شویم...

دیگه داره شورش در میاد..

من وقتی قرص سرما خوردگی میخورم به شدت خوابم میگیره..

از کار و زندگی این چند وقته افتادیم..

و خدا می دونه که چقدر هم من کار و زندگی دارم..

(این خط آخر با لحنی کنایه آمیزخوانده شود)

_____________________________

فکر کن...

نه فقط فکر کن آدم فقط یه سکانش توی فیلم وودی الن بازی کنه...

البته کارگردانای دیگه ای هم هستن که من دوست دارم باهاشون کار کنم البته در

عالم خیال ولی احساسم میگه احساساتم با وودی الن همسو تره...

________________________________

راستش دیگه چیزی به ذهنم نمی رسه...

فقط اینکه وایسین برایتون یه خط از محتشم بنویسم بعد برین بخوابین...

 

به دوستی خودم می کشی که رای منست این

به خویش دشمنی کرده ام سزای منست این...

گداختم ز جفا تا وفا به عهد تو کردم

بلی نتیجه ی عهد تو و وفای منست این

به قول مدعیم می کشی و نیستی آگه

که در غمی که منم عین مدعای منست این

وفا نگر که دم قتل من ز خیل سگانش

یکی نکرد شفاعت که آشنای منست این

عجب نباشد اگر پا کشم ز مسند قربت

تو آفتای و من ذره ام چه جای منست این

دلم که گشته ز بی غیرتی مقیم در آن کو

از آن مقام برانش که بی رضای منست این

اگر ز غم برهی محتشم دچار تو گردد

بگو کمینه غلام گریز پای من است این..

__________________________________

خیلی وقته که دیگه خودم با خودش حرف نمیزنه...

اما به زودی این اتفاق می افته...!